Blog - Onze Hongaarse belevenissen - Vakantiehuisjes in Hongarije - Casa Mama en Freitag Pince

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Zo heb je "niets"......?

Gepubliceerd door Rita in Blog · 15/7/2014 09:44:14

Zo heb je "niets"......?

Het was er al een paar maanden ....dat vervelende gevoel .... meestal in de vroege ochtend.
Zo rond een uur of 4 ....half 5 wakker worden met een drukkend gevoel op de borst.
Maar waar ik me vooral over verbaasde ... ik was nog zo moe....
En het werd niet minder....
Sterker nog .... ik voelde me steeds ellendiger.....
Nem jo..... nem jo..... ik wist het....

Je gaat nadenken en komt tot de conclusie dat we / ik ook wel een "beetje" druk zijn geweest de laatste tijd....Maar om daar nu zo moe van te worden... nee....
Daar geloofde ik zelf niet zo in....

Na de Pinksteren terug op het honk in Monyoród heb ik dan ook aan Harry gevraagd of hij me wat in de gaten wou houden.... ik had het gevoel dat het niet zo goed met me ging....

Dagen komen ....dagen gaan....met pijn..... zonder pijn..... maar wel veel moe....
En op de dag dat we hadden gepland dat we, Bert, Dini, Harry en ik, zouden gaan vissen, voelde ik me heel heel slecht. Mezelf een beetje bezwaard voelende om dit leuke feestje te verzieken ..... poele poele poele..... toch tegen Harry gezegd.... naar de dokter....  MOST....(dat betekent nu).

En dan gaat het snel..... dokter..... door gestuurd naar het ziekenhuis in Mohács..... (wat absoluut geen wellnescentrum is).... en daar lig je dan..... niet wetende wat er aan de hand is. De taal ....dat niet je moerstaal is. Een ziekenhuis cultuur waar menig Nederlander zich een aap van schrikt. Maar vooral de onwetendheid. Want dat er iets niet goed was..... dat wist ik.

Alle onderzoeken wezen uit dat het niet mijn hart kon zijn. Mijn bloed was prima. Mijn bloeddruk.... ook niet verkeerd. Röntgen foto van het hart en de longen..... allemaal goed.
Maar waar komt die pijn weg....want dat ik pijn had, was ze wel duidelijk.
Galstenen misschien? Echo.... nee ....absoluut geen galstenen....

En zo doorloop je dag in dag uit de onderzoeken ....
Je leert het ritme van het ziekenhuis kennen...
Om 5 uur.... licht aan en een brullend JO NAPOT KIVANOK..... ramt je uit je remslaap.
De kamers moeten namelijk elke morgen on half 6 geschrobd worden.... met chloor....
Dan gaan we bloeddruk meten en om half 7 is het voor de mensen die zelf uit bed kunnen komen ....opstellen in een lange rij op de gang..... (ja jullie denken dat ik een grapje maak hé....maar niets is minder waar) waar we dan één voor één op de WEEGSTOEL gaan. Jawel een weegstoel.... met van die gewichtjes aan de bovenkant.... die je voor de tweede wereldoorlog nog wel eens zag staan en nu waarschijnlijk nog vind in het openlucht museum in Arnhem.
En dan wordt iedereen gewogen..... elke morgen weer.
Dan de nodige pillen erin.... ontbijt....
Dit doe je....in een soort van zaaltje.... de kapo kijkt onder het gordijn door welke
patiënt voor het luikje staat en dan krijg je op een dienblad je broodje met een pakje boter en een mok lauwe thee..... denk niet aan beleg of koffie of aan een klontje suiker.....neen.

Ook wc papier, bestek, bord, extra kussen.... zeep...allemaal zelf voor zorgen.
De dokter doet zijn ronde....
En ik moet zeggen...de mijne was fantastisch.
Hij en zijn team stelde me zo goed en kwaad als het ging op mijn gemak....
We komen er echt achter wat het is Rita/Henriëtte echt..... zegt de dokter.

Ondertussen lig je daar dan zo'n dag of 5 en..... ja....voel je je er niet beter op worden.
Sommige mensen zijn erg ziek hier op deze afdeling.
Ik lig op een kamer van drie...... met fantastische vrouwen.

Maar in de kamer naast ons sterft een man....Joszef.... 70 jaar pas.
Veel oudere mensen zijn hier. Ik ben in de twee weken dat ik daar was altijd de jongste met mijn 46 jaar geweest.

Mijn kamergenoten waren 76 en 83 en later 78 en 85.
Ik mocht nog niet naar huis.
Niet voordat ze achterhaald hebben wat de oorzaak is.
Men denkt dat het mijn maag is....
Alle ECG en andere testen wijzen uit dat het niet mijn hart is.
Maar voordat we het maagonderzoek gaan doen, via de keel een slangetje slikken, gaan we eerst een inspanningstest doen en een echo van het hart. Zo sluiten ze dat dan in ieder geval uit.

Eerst de echo.....na twee minuten was het al raak.
BAM........ ik heb het gevonden, denk ik, zegt mijn lieve arts. Je hebt een aortaklep die niet goed sluit.

En dan wordt je stil.
En bang.
En denk je..... wat nu?

Nou..... Die inspanningstest..... die gaan we helemaal niet doen zegt de dokter.
Je pijn komt hier weg....
je duizeligheid.... vermoeidheid....
Je bloeddruk mag niet boven de 130 uitkomen?
Voor een "normaal" mens is dat heel normaal...... voor jou te hoog.

Geen zware inspanning meer....(daar gaat mijn gebeul in de tuin schiet er door mijn hoofd)
Je bent te jong ...?... en te fit om te opereren. Met de juiste medicijnen moet je als het ware wat ouder worden en over een jaar of 5/10 krijg je een nieuwe klep.
Waarom..... Omdat ze anders twee keer die klep moeten vervangen. Zo'n ding gaat geen leven lang mee ( zegt men hier).

Nou..... daar sta je dan.....

Mijn lief gebeld..... die de laatste dagen er zo ontzettend voor me was (zoals altijd trouwens) en samen maar even een flink potje gehuild, gepraat, nog een gesprek met de dokter gehad....twee horen meer als één.... en alles gaat in het Engels dus...
Na dit gesprek konden we weer een beetje bijkomen. Het was allemaal duidelijker geworden. Het is absoluut niet levensbedreigend. Lastig.... Ja.

Plan van aanpak.... 24 uur aan een kastje om mijn bloeddruk te meten en daar dan het gemiddelde van nemen en daar dan de juiste medicatie op af stemmen.
Duidelijk toch?

Maar het ging iets anders....
Mijn pijnaanvallen bleven komen......En niet de kleinsten,
Ze hebben me gevonden op de gang....achter mijn bed..... in mijn bed op de kop.....
Dit is niet je aortaklep die dit doet......
Dit is iets anders.....

WAT ?

Dus...... toch nog de endoscopie..... ( brrrrrr slang door je keel naar je maag).
En nog een CT-scan om alles nogmaals te onderzoeken.....!
Endoscopie..... en ja hoor .... nog een klep die niet goed sluit..... (wat heb ik toch met kleppen?). De klep van de slokdarm naar maag sluit niet goed. Nog meer medicatie.....

Maar de dokter zegt..... daar komt de pijn weg ... gevonden dus...

En de CT Scan was gelukkig helemaal goed.
Op wat kapotte onderdelen na ben ik "helemaal gezond" verklaard en met een tas vol medicijnen mocht ik na bijna twee weken ziekenhuis heerlijk weer naar huis.

Maar wat zijn we wiebelig.
Wat zijn we geschrokken.
Wat ben ik mijn lief dankbaar.
Wat ben ik een "rijk" mens met zo'n fantastische partner.
Ons leven zal vanaf nu nooit meer het zelfde zijn.
Maar samen....samen hebben we een plan van aanpak gemaakt.
En samen gaan we het doen.

Nu zullen sommigen zich afvragen...waarom ben je niet naar Nederland gegaan en....weet je het wel zeker dat de gezondheidszorg daar wel zo goed is ....
Daar kan ik nu.... (op dit moment) alleen maar ja op zeggen.
Oké..... het is een oud, klein en vies ziekenhuis.
En dat je je eigen bestek en wc papier mee moet brengen...
Éen douche en twee toiletten op pak hem beet 20 vrouwen...... oké....
Daar  kun je alles van vinden....
Het geld is er "gewoon simpelweg"niet.

Maar de artsen.... het verpleegkundig personeel.... de mensen die om me heen waren....
al die dagen waren ze fantastisch. Daar kun je met een drie keuze menu, drie maal per dag zoals we dat in Nederland zijn gewend, niet tegenop.....
Want je kunt nog naar zo'n schoon toilet kunnen en keuze hebben uit twee soorten soep en 4 soorten brood beleg....?
Als je ziek bent.......ben je ziek.

Ik ben nu een dag of 4 weer thuis.....en voel me redelijk.
Samen landen we langzaam.

Lieve Harry.....Dank je wel dat je er zo voor me bent.

En al die hartverwarmende telefoontjes, berichtjes, mailtjes, appjes, smsjes van heel veel mensen... ontzettend bedankt.....

Lieve mensen ..... wees blij als je gezond bent.....Zo heb je "niets"....
En zo staat je wereld op zijn kop.
Heb het goed met elkaar.

Rita
XXX



Update 7..... Hongarije...

Gepubliceerd door Rita in Blog · 8/10/2013 19:23:38

Update 6 .... Hongarije

Gepubliceerd door Rita in Blog · 19/6/2012 14:03:55

Ons Hongaarse leven... update 5 .... februari 2012

Gepubliceerd door Rita in Blog · 22/2/2012 14:01:51

Update 4..... Harry en Rita in Hongarije

Gepubliceerd door Rita in Blog · 4/11/2011 13:59:16
Volgende
Rubrieken
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu